FID: definicja i zastąpienie przez INP

FID (First Input Delay) został wprowadzony przez Google jako metryka Core Web Vitals do pomiaru reaktywności stron internetowych. Jego zasada: rejestrować opóźnienie między pierwszą interakcją użytkownika (kliknięcie linku, przycisku, formularza) a momentem, gdy przeglądarka faktycznie zaczyna przetwarzać tę interakcję. Opóźnienie wynikało z zajętości głównego wątku przeglądarki wykonywaniem JavaScriptu. Progi FID były następujące: dobry poniżej 100 ms, do poprawy między 100 ms a 300 ms, zły powyżej 300 ms. Konkretny przykład: użytkownik klikający rozwijane menu zaraz po załadowaniu strony i czekający 250 ms na jego otwarcie doświadczał słabego FID. W marcu 2024 Google oficjalnie zastąpił FID przez INP (Interaction to Next Paint) w Core Web Vitals. Powodem były ograniczenia FID: mierzył tylko pierwszą interakcję (nie kolejne), ignorował pełny czas przetwarzania i nie odzwierciedlał wiernie ogólnego doświadczenia interaktywnego strony. INP, mierząc najgorszą latencję spośród wszystkich interakcji w sesji, daje pełniejszy obraz reaktywności.

Choć od marca 2024 FID nie jest już oficjalnym Core Web Vital, zrozumienie jego historii pomaga uchwycić ewolucję myślenia Google o reaktywności stron. Optymalizacje przeprowadzone w celu poprawy FID (redukcja blokującego JavaScriptu, dzielenie długich zadań, web workery) pozostają w pełni przydatne do poprawy INP. Zespoły techniczne, które wcześniej zainwestowały w optymalizację FID, są naturalnie dobrze przygotowane do przejścia na INP.

Skoro FID został zastąpiony przez INP, skup wysiłki na tym drugim. Zasady pozostają podobne: redukuj długie zadania JavaScript (powyżej 50 ms), dzieląc je, ładuj skrypty stron trzecich asynchronicznie lub odroczone, używaj web workerów, aby przenosić obliczenia poza główny wątek. Audytuj JavaScript zakładką Performance w Chrome DevTools, aby zidentyfikować skrypty blokujące główny wątek przy ładowaniu.